در شب عاشوراى سال 1301 وارد كربلاى معلّى مىگردد ، سه شب در كربلا مىماند و در روز سوم به سوى نجف اشرف حركت مىكند . ايشان در حالى وارد نجف مىشود كه باران شديدى مىبارد ، مستقيما به حرم مطهّر امير المؤمنين عليه السّلام مشرّف مىشود و پس از زيارت اسد اللّه الغالب ، امير المؤمنين على ابن ابى طالب عليه السّلام به بقعه‌ى جدّش ، شيخ اكبر شيخ جعفر كاشف الغطاء مىرود و با دايىها و دايىزادگانش ، مشايخ آل كاشف الغطاء ملاقات مىكند و از آنها مىخواهد كه موضعى را براى دفن او معلوم كنند . پس از تعيين محلّ ، كارگران را خبر مىكند تا قبر را براى او حفر كنند و بعد از كنده شدن قبر ، به منزل جدّش شيخ جعفر كاشف الغطاء كه از قبل براى نزول ايشان آماده شده بود ، مىرود و در آنجا سكونت مىكند . چند روزى از سكونت ايشان نمىگذرد كه عالم ربّانى شيخ على ابن شيخ عباس ابن شيخ حسن صاحب « انوار الفقاهه » از دنيا مىرود . شيخ كبير از فوت او سخت متأثر مىشود و تطيّر مىزند و بيمار مىشود و ايام بيمارى چندان به درازا نمىكشد تا اين كه در شب هشتم ماه صفر 1301 ه‍ . ق به لقاء پروردگار نائل مىگردد و در جوار رحمت امير المؤمنين عليه السّلام در بقعه‌ى جدّش شيخ اكبر شيخ جعفر كاشف الغطاء قدّس سرّه در قبرى كه به دستور خودش حفر كرده بودند ، دفن مىشود . رحمه اللّه عليه رحمة واسعة . « 1 »

--> ( 1 ) - آن چه در اين عنوان ذكر شده ترجمه گونه‌اى است از عبارت حفيد شيخ كبير ، علّامه ابى المجد شيخ محمّد رضا نجفى در حلى الدهر العاطل فيمن ادركته من الافاضل كه در شرح حال جدّش مرقوم فرموده است .